فردا اگر بخواهد

دنیا

تمام شود،

من می مانم و 

یک خروار ثانیه ی مرده در پشت سر

که در امید آن روز سپری شده اند.

آن روز که تو بیایی و 

مرا با خود

تا افق پرواز دهی.

من می مانم و 

یک دنیا امید یخزده...

فردا نه؛

اصلا پس فردا،

اما فردایم را دیگر

نمی خواهم در این امیدواری پوچ بسر ببرم .../.