به «شکستن»، هم می توانی نگاه انفعالی بکنی - طوری که برت چیره شود و به خاکت بیفکند - و هم می توانی آن را شروع تازه ای قلمداد کنی و دوباره بشکفی... شکفتنی با بینش عمیق تر و کوله بار تجربه ای بس سنگین تر. رستن دوباره، آنطور که می خواهی و باید. این تو هستی که انتخاب می کنی «شکستنت»، «بهترین» یا «بدترین» اتفاق زندگیت باشد.