حالا که هفده سالمه، وقتی به شخصیت خودم نگاه می کنم بنظرم مثل یه میوه ی رسیده میاد که بعضی جاهاش هنوز کاله. قسمتایی که هیچ وقت آفتاب نمی خورن.

برای اون قسمتا دعا کنید...

یه چیزی: فهمیدن و دونستن هم یه جور شهوته که به اندازه ش خوبه. برای اینکه یه میوه ی رسیده بشید، نخواید که خیلی بدونید. بجاش قلب سالم بخواید. در واقع شاخ و برگِ زیادی فهمیدن های بیش از حد، باعث شده دلامون کال مونده باشه، آره!

 

چندوقت پیش این عکسو همینطوری تو حرم امام رضا (ع) گرفتم، خیلی دوسش دارم...